Zijn we weer!

Door Chief op maandag 26 maart 2018 08:22 - Reacties (16)
CategorieŽn: Gezin, Over mij, Werk, Views: 2.996

Jaaaaa lieve Tweakertjes, we zijn er weer. Een beetje minder frequent dan jullie van mij gewend zijn maar vergeten ben ik jullie niet hoor. Het is alleen vaak passen en meten wat betreft de tijdsindeling want net als in jullie tijdzone, sinds afgelopen slechts zes uur verschil met de mijne, bestaat mijn dag uit slechts 24 uren. Wat het zo uitdagend maakt is de combinatie van twee banen en vader zijn van een peuter en een kleuter. Soms is het werk het moeilijke maar meestal die twee kleine spruiten.

Het voordeel, als ik dat al zo mag noemen, van twee kinderen hebben is dat je vergelijkingsmateriaal hebt. Je hebt immers al enige ervaring met de oudste alvorens de jongste verschijnt. Overigens geldt dit niet voor ouders die – God hebbe medelijden met ze – als eerste een tweeling hebben gekregen. Het is trouwens niet geheel eerlijk om twee mensen met elkaar te vergelijken, zelfs niet als ze broer en zus zijn van elkaar maar onbewust doe je het toch.

Zo eet de kleine Miss bij lange na niet zo goed als haar grote broer in die zin dat die laatste een veelvraat is en vrijwel alles lekker vindt. De jongste, nou, die heeft met haar 13 maanden al een heel verfijnd pallet. Althans, dat vindt ze zelf. Groenten vist ze vakkundig uit haar eten en weigert deze te consumeren en fruit blieft ze alleen als deze minimaal op kamertemperatuur is. Haal je dus wat fruit uit de koelkast dan mag je deze dus eerst even opwarmen in de magnetron voordat je het serveert.

Ook brabbelt de Miss heel wat minder dan onze Junior op dezelfde leeftijd. Daar waar Junior op deze leeftijd al de oren van onze kop kon lullen beperkt de Miss zich tot korte doch duidelijke opdrachten. “Papa” en “Mama” als ze onze aandacht wil, “Op” als ze opgetild wil worden en “mjam mjam” als ze dorst dan wel iets te eten wil. Wat ze aan kwantiteit achterloopt op haar broer maakt ze echter ruimschoots goed in het aantal decibellen wat ze kan produceren. Zet zij het op een gillen, en dat wil ook in ons huishouden regelmatig gebeuren, dan duiken ze zelfs tot ver in MaleisiŽ in de schuilkelders in de veronderstelling dat het luchtalarm is afgegaan. Ik heb tevens het vermoeden dat wij allen thuis al enige oorletsel hebben. Huh, zei je iets?

Een wekker heb ik sinds jaar en dag al niet meer gebruikt, daar hebben we de kinderen voor die steevast tussen 5:30 en 6:30 wakker worden wat ruim voor de tijd is dat denk ik legaal toegestaan zou mogen worden. Enige notie daarbij van hoe laat papa en mama naar bed zijn geweest zit er niet bij. Boeit ze ook niet denk ik eerlijk gezegd. De oudste kan gelukkig zelf al zijn ontbijt in elkaar flansen. Pap of een boterham, dat lukt hem wel zonder iets te breken maar heel veel slaap scheelt dat niet voor ons want de jongste die is nog niet zover. Het is niet dat we het niet geprobeerd hebben hoor maar de eerste fles aanmaakmelk koste bijna een hele blik van 1kg aan babymelk poeder wat toch wel een dure aangelegenheid is. Aangezien ik weliswaar twee banen heb doch slechts voor ťťn betaald wordt moeten we ons voorlopig maar onszelf uit bed hijsen voor de jongste.

Die tweede baan, dat betreft mijn aanstaande overgang naar een nieuwe werkgever. Een aantal blogs geleden berichte ik al over de mogelijkheid om mij aan te sluiten bij een start up. Na hard, heeeel hard, nadenken heb ik besloten om dat te doen. Dat besluit had ik medio november al genomen waarna de start up is begonnen aan de aanvraag van een nieuwe werkvergunning voor mij. Hier in Singapore is de werkvergunning namelijk gekoppeld aan de werkgever. Wissel je van werkgever dan heb je dus een nieuwe werkvergunning nodig. Normaliter duurt zo’n aanvraag slechts 1 tot 2 weken maar nu presteerde de MoM (hoe toepasselijk) oftewel de Ministry of Manpower dat over de werkvergunning gaat het om er bijna 4 (!!!!) maanden over te doen.

Aan mijn profiel lag het niet, ik voldeed aan alle eisen maar omdat het hier een start up ging kregen zij vraag na vraag na vraag na….afijn, je kan het zelf invullen. Enkele weken geleden het verlossend woord, of eigenlijk brief, dat de werkvergunning was toegekend. Nu nog kwestie van mijn baan opzeggen, het opzeg termijn respecteren tenzij ze mij op garden leave sturen wat niet heeeel onwaarschijnlijk is en dan ga ik in principe over. Ik zeg hier met opzet “in principe” want er kan nog altijd van alles in de tussentijd gebeuren.

Anyways, omdat het hier een start up betreft moet er nog ontzettend veel gebeuren, zeg maar vrijwel alles. Ik heb mijn hele werkleven voor beursgenoteerde bedrijven gewerkt waar alle processen tot in den treure zijn vastgelegd en dus waar je eigenlijk in een gespreid bedje belandt. Alles, maar dan ook alles moest van de grond af gebouwd worden voor deze start up. In Bangkok zijn er nu zo’n 25 toegewijde mensen full time aan de slag om de backend te ontwerpen en te programmeren. Dat gaat met horten en stoten maar met meer horten dan stoten en dus zien we een voortgang waar we heel tevreden mee mogen zijn.

Het betekende echter ook dat ik in de afgelopen maanden vrijwel iedere avond bezig was met mening geven over webdesigns, processen, mensen werven en zelfs het ontwerpen van een financieel administratief systeem. Last but not least zijn we ook hard bezig met het werven van durfkapitaal. Het betreft hier namelijk een start up wat zich bezig gaat houden met verzekeringen en je kan niet zomaar lukraak beginnen met het verkopen van verzekeringen. Daarvoor zal je in de jurisdictie waar je commerciŽle verzekeringsactiviteiten wilt ontplooien een verzekeringslicentie moeten hebben. Ook daarin zijn wij vergevorderd en ziet het op zich goed uit.

Hoewel dat het er goed uitziet is het een beetje een kip en ei verhaal: geen kapitaal, geen licentie. Geen licentie, moeilijk om kapitaal aan te trekken. Gelukkig zijn we al een heel eind op weg wat betreft het kapitaal wat toch wel een stevige vetrouwensboost geeft. Naast de initiŽle investeerder van US$3mm die nu zeg maar de salarissen etc betaalt hebben we een vrij grote vis van US$20mm gevangen wat een heel stuk op weg is naar het bedrag wat we nodig hebben. We hebben goede hoop dat het gaat lukken maar mocht dat niet lukken dan tjah, dan is het in principe einde oefening.

Hoewel die tweede baan mij slaap kost is het wel erg gaaf om met een start up bezig te zijn. Je leert onwaarschijnlijk veel omdat je met van alles en nog wat bezig moet zijn. Ook de wereld van VC’s, venture capitalists, is fascinerend. Niet direct een wereldje waar ik mij thuis voel maar desalniettemin verdraaid interessant. Ongetwijfeld dat ik daar nog wel verder over ga bloggen maar voor nu zeg ik: tot blogs!

Bezint eer ge begint

Door Chief op dinsdag 6 maart 2018 07:27 - Reacties (10)
Categorie: Werk, Views: 3.339

Net als ieder andere baan heeft die van mij ook enkele aspecten die ik niet superleuk vind. Bovenaan mijn lijstje: de interactie met de salespersonen van investment banks. Feit is echter dat wij/ik ze soms toch nodig heb. Er is voor mij dus geen ontkomen aan.

Vooropgesteld, het ligt meestal niet aan de personen zelf maar aan de organisatie van een investment bank. Vaker wel dan niet hebben ze een structuur waar ze heel specifiek relatiemanagers/salespersonen hebben die de relatie met de klanten warm moet houden en daar waar nodig ondersteund worden door productspecialisten. Dit leidt ertoe dat de relatiemanagers van heel veel een beetje weten maar al snel de productspecialisten moeten inschakelen zodra er dieper op materie wordt ingegaan.

Daar tegenover staat dat de productspecialisten veelal niet over de vereiste commerciŽle kwaliteiten beschikt of te ver van de klanten afstaat waardoor ze niet in staat zijn om deals te sluiten met klanten zoals wij. Een directe oplossing heb ik er niet voor en dus moet ik zo goed en kwaad mogelijk door dat landschap navigeren.

Heel soms hit je een homerun en kom je een relatiemanager tegen die wťl de hoed van de rand weet. In de 10+ jaren dat ik in de financiŽle wereld rondhobbel is dat welgeteld ťťn hele keer voorgekomen. In honkbaltermen: hitting 1 for 200. Give or take. Dat betekent dat ik de overige 199 keer met een gevoel van tijdverspilling de meeting weer verliet. Niet iets om heel vrolijk van te worden.

Van die 199 overige keren werd vorige week toch wel het voorlopige dieptepunt bereikt maar er zat toch wel een element van humor aan. Sta mij toe dit toe te lichten. Het betrof hier naar balanstotaal gemeten grootste bank in Nederland die nog wat activiteiten in AziŽ heeft. De relatiemanager, een Nederlander, is gevestigd in het kantoor in Singapore en was door AziŽ aan het toeren met twee senior bankers uit Londen en vroeg zich af of wij tijd hadden. Aangezien ik verwachte dat die twee senior bankers wel diepe vakinhoudelijke kennis hadden stemde ik toe.

Aan het begin van het de meeting stelden de drie mannen zich netjes voor. Wat ze tegenwoordig deden, waar ze vandaan kwamen en voor wie ze eerder hadden gewerkt enzo. De twee mannen uit Londen gaven de leiding aan een clubje die zich voornamelijk richten op andere financiŽle instellingen als klanten, waaronder wij. Aangezien de bank waar zij voor werkten enkele jaren geleden hun verzekeringsactiviteiten hadden afgestoten wilden zij zich binnen de financiŽle instellingen meer op (her)verzekeraars richten.

Voordat ik nog een woord had kunnen zeggen spoot de Nederlandse relatiemanager zijn gal. Hoe blij hij wel niet was dat de bank eindelijk van de verzekeraar af was. Volgens hem vertraagde die verzekeraar alleen maar processen en waren ze daar veel en veel te voorzichtig om maar te zwijgen van de stoffige imago die verzekeraars nou eenmaal hadden. Nee, het was niet makkelijk om bankier te zijn voor een bank met zoveel invloed van een verzekeraar wist hij te melden. Enigszins geamuseerd hoorde ik zijn minutenlange relaas geduldig aan terwijl zijn collega’s af en toe bevestigend knikten. Het toeval wil namelijk dat die “vertragende” verzekeraar jarenlang een beste werkgever was voor mij en ik dus de facto een oud-collega was.

Toen hij eenmaal klaar was het tijd om onszelf te introduceren en mijn collega hield het kort want hij kon niet wachten op wat er zou gebeuren als ik aan het woord kwam. Fijntjes gaf ik aan dat ik uit Nederland kwam wat al een aantal verbaade gezichten opleverde ťn…..jarenlang met heel veel plezier voor de zojuist verguisde verzekeraar had gewerkt. Beheerst gaf ik aan dat in mijn optiek de volle potentie van de synergie tussen de bank en de verzekeraar niet werd behaald omdat de twee als volledig onafhankelijke entiteiten werden beoordeeld. De targets van beide CEO’s waren vrijwel volledig toegespitst op de (financiŽle resultaten) van hun eigen toko. Je kan je dus voorstellen dat bij kostenallocaties en andere interne transacties de leiding van de twee entiteiten volledig tegenover elkaar stonden.

Ik kan het weten, ik had vaker dan eens bij een boardmeeting van het hoofdkantoor gezeten aangezien ik rechtstreeks rapporteerde aan de CEO van de verzekeringstak en tijdens zulke meetings was het niets meer dan hanengevecht en koehandel waarbij vaak het groepsbelang vrijwel geen rol van betekenis betekende. Overigens kostte ťťn van die interne transacties bijna mijn baan maar dat is misschien voor een andere blog.

Anyway, ik denk dat jullie je voor kunnen stellen dat de meeting met mijn “oud-collega’s” vanaf dat moment vrij awkward verliep en ook veel korter duurde dan doorgaans het geval is waar de tegenpartij toch graag wil laten zien wat zij allemaal in huis hebben. Nu dus even niet.

We waren binnen 30 minuten, en dat was inclusief het voorstel rondje, klaar. Ik kreeg een vluchtige hand van de tegenpartij voordat ieder haar eigen weg ging. Prachtig. Ik werk in een branche waar vrijwel alles een prijs heeft maar dit soort momenten, dit soort zeldzame momenten, priceless.

Pseudo vakantie

Door Chief op maandag 14 augustus 2017 02:17 - Reacties (17)
Categorie: Werk, Views: 4.762

Zo, de twee weken “vakantie” zitten er weer op en de aanhalingstekens staan er niet voor niets. Ben blij dat ik weer naar kantoor mag, kan ik tenminste bijkomen. Het begon allemaal nog alleraardigst met een korte trip van vier dagen naar MaleisiŽ met o.a. Legoland. Lekker dichtbij vonden wij en dus was het gewoon een kwestie van hotel en vervoer huren. Zo gepiept en dus kwam maandagochtend een chauffeur met een comfortabele Toyota Alphard ons ophalen. De trip was heerlijk rustig en bij afwezigheid van verkeer waren we in iets meer dan een uur aan bij het hotel. Snel inchecken – en natuurlijk probeert Jr, tevergeefs, de grootste slaapkamer in te palmen – en dan beetje rondwandelen. Uitstekend begin van de vakantie dacht ik zo.

Wat volgde waren twee dagen Legoland: de eerste voor het park zelf en de tweede voor het bijbehorende waterpark, uiteraard alleen te betreden tegen extra kosten. Soit, het is vakantie. In tegenstelling tot Centerparks (zie ook hier) was het heerlijk in Legoland. Het park zelf was lekker rustig op deze doordeweekse dag en dus hoefden we nergens in de rij te staan voor attracties. Win! Helaas kan ik de prijs voor “Vader van het Jaar” ook dit jaar wel vergeten aangezien ik Jr heb laten jokken. Voor een attractie waar hij in een auto mocht zitten en besturen was hij namelijk wel groot genoeg maar niet oud genoeg. Ik zei dus tegen hem dat je er pas in mag als je 6 jaar bent. Kleine teleurstelling voor het mannetje totdat ik tegen hem zei dat hij groot genoeg was en best 6 jaar kon zijn. Grijns. Proef op de som: “Jr, hoe oud ben jij?”. “Zes” was het trotse antwoord terwijl hij al naar ingang van de attractie sprintte. Ach, die genoemde prijs zou ik toch nooit winnen.

Ik merkte ook dat vrouwlief een stuk relaxter was dan de vorige keren dat we met Jr naar een attractiepark gingen. Hoogstwaarschijnlijk omdat de kleine Miss ook mee was: raakten we er ťťn kwijt dan hadden we er nog altijd eentje over. Kansloos voor de prijs, weet je nog? Het waterpark was ook wel erg tof moet ik zeggen. Legio (of moet ik zeggen Lego, no pun intended) glijbanen en Jr is inmiddels groot genoeg dat hij van iedere glijbaan af mag. Gelukkig durft hij er ook in zijn eentje van die krengen af want elke keer die trappen op, dat is wel wat veel gevraagd van deze oude man. Opvallend: niet alleen kon je op dit park cabana’s huren maar zelfs luxe cabana’s die afgesloten kunnen worden omdat ze airco’s hebben! Kost je omgerekend zo’n 100 euro per dag, 4x meer dan de entreeprijs maar: ze waren niet allemaal leeg! Welkom in AziŽ.

De ellende begon die avond. Nee, niet vanuit het werk. De teams hadden alles netjes onder controle. Plus, het is ook komkommertijd bij onze klanten dus vanuit die hoek was het ook erg rustig. Ik kreeg die avond een Whatsapp van een oud collega die ik al jaren niet had gesproken. De beste man had een lumineus idee voor een start up in Singapore. Hij zou de komende dagen in Singapore zijn en wilde mij graag ontmoeten. Waarom zei hij niet maar ik ging er van uit dat hij gewoon wat algemene dingen over het eiland wilde weten en ach, het was een zeer geschikte vent en een etentje met hem zou sowieso geen verspilde tijd zijn en dus spraken we af op de dag nadat wij weer terug zouden zijn. Die dag zouden vrouwlief en ik ook met de makelaar op pad gaan om een nieuwe huurwoning te zoeken maar we zouden ruim op tijd terug moeten zijn.

We waren ook ruim op tijd terug maar helaas was geen enkele woning die wij zagen leuk/goedkoop/goed genoeg en dus werden er weer meer afspraken voor bezichtigingen ingepland. Afijn, die avond met mijn oud collega gaan eten en helaas was zijn idee zo briljant in zijn eenvoud dat we uren hebben zitten sparren en discussiŽren terwijl ik dacht met een uurtje of twee wel thuis te zijn. Fail.

Heel simpel gezegd wordt de nieuwe onderneming een verzekeraar en mijn oud collega heeft het benodigde kapitaal al bij elkaar. Als zijn concept lukt dan zou het wel eens de verzekeringswereld op z’n kop kunnen zetten en dat idee spreekt mij ontzettend aan. Er is mij een financieel uiterst aantrekkelijk aanbod gedaan van loon plus aandelen maar voor het geld hoef ik mijn huidige baan niet op te zeggen. De kans om iets van de grond op te bouwen en de verzekeringswereld wakker te schudden is echter goud waard voor mij. Toen ik niet meteen nee zei op zijn aanbod pakte hij door. Hij belde zijn grootste geldschieter, een venture capitalist, en die zou de volgende dag invliegen voor een ontmoeting. Ok dan…..

Die meeting verliep uiterst geanimeerd en de venture capitalist leek mij wel iemand die echt op een afstand kon blijven. Hij had immers nog legio aan andere projecten lopen. Afspraak is dat ik even de tijd neem om het te laten bezinken. Die tijd heb ik ook wel nodig want het concept wat er staat, inclusief de backbone die al is ontwikkeld, is echt fantastisch maar er zijn nog talloze uitdagingen aan te gaan voordat het echt succesvol zal worden. Toch ben ik twee dagen later naar Hong Kong gevlogen om een andere partner van de onderneming to-be aan de tand te voelen en helaas, ook nu niets anders dan positieve gevoelens.

Tussen dat alles door ook nog even twee biedingen gedaan op twee verschillende woningen, meer woningen bekeken, op pad met het gezin en je kan je misschien voorstellen dat ik weer blij ben dat ik even op kantoor mag uitpuffen. De komende tijd heb ik het nodige om over na te denken maar het is een luxe probleem waar ik hopelijk nog velen van tegenkom.

Op verzoek

Door Chief op donderdag 8 september 2016 08:56 - Reacties (7)
Categorie: Werk, Views: 2.170

/edit Ik heb er nog een stukje bij gedaan die heel veel reacties heeft opgeroepen. Misschien dat ik later die reacties ook toevoeg ergens

Zoals ik in mijn vorige blog gemeld heb schrijf ik wekelijks een stukje met daarin de ontwikkelingen van de financiŽle markten van die week op een manier die dicht bij mij ligt. Dat wekte de nieuwsgierigheid van enkele lezers en om eerlijk te zijn: ik zou als lezer ook wel nieuwsgierig zijn. Ik heb uitgelegd waarom ik deze stukjes niet zomaar kan delen maar om toch een idee te geven wat ik dan de virtuele wereld instuur, hieronder enkele van die stukjes. Daar waar nodig heb ik ze bijgewerkt en daadwerkelijke marktdata heb ik weggehaald. Bedenk dat deze stukjes door alle lagen van de organisaties gingen, t/m C-level executives.

Deze is van vorige week:


While the financial world is keeping its eyes firmly on the US job data to better gauge when and how often the FED will hike its rates, my eyes are glued to the number of confirmed Zika cases here in Singapore which increases by the dozens each day. Locking up the mrs in the bombshelter seemed like a workable solution but I was advised that locking up your better half is illegal and punishable by caning - yes, caning still happens here. Then I suggested to the mrs that perhaps she should move to my parents for a while but apparently the thought of having to stay with her in-laws for a longer period scares her more than Zika……..

Meanwhile at the markets

• It has been a reasonably good week for equity though a lot of eyes are on the US payroll numbers that will be released today as FED Vice Chairman said this week that upcoming economic reports would determine the interest-rate increase trajectory. Sorry, he might as well have said that the earth is round.....
• Nonetheless, the Bloomberg Dollar Spot index gained for the second week in a row so investors seem to position for a rate hike. As mentioned last week, the forward implied probability that we’ll be seeing a rate hike soon jumped last week and stayed at roughly same level this week
• Eurocore government bonds are ending the week with a slightly higher yield, ranging from xxx bps north of last week while spreads widened
• Crude oil recovered slightly after it got hammered by more than xx% earlier this week as US inventories were higher than expected. OPEC members still have no agreement on curbing production.


Normaliter kwamen daarna nog bulletpoints over hoe onze portefeuilles gepositioneerd zijn maar sinds ik van werkgever veranderd ben is dat natuurlijk niet meer van toepassing.

Deze is van de dag dat bekend werd dat meer mensen voor de Brexit gestemd hadden dan tegen



Let me start by saying: it’s a massacre out there. While you were (presumably) sleeping, I’ve been staring at the Bloomberg screens. Pretty much in disbelieve. The GBP was trading at 1.50 against the USD when I left yesterday but I saw it collapse right before my eyes. Stock markets are knee deep in the red. This will be a memorable day and for the wrong reasons obviously. While I’m not surprised that polls have been wrong about the outcome, I’m utterly shocked that bookies have been at the wrong end as this rarely happens.

Back to the markets

• Well, where to start. The Brexit has won and while I can’t see the long term consequences, the markets took it really bad, more so because most of the financial world were believing – or hoping - that the Brexit opposition would win
• GBP lost more than xx% at its worst and currently trading xx% lower against the USD
• Asian equity markets closed knee deep in the red, lead by Japan where the Nikkei closed almost xx% lower
• Europe just opened and….well, see it for yourself in the numbers but before you look, advise you to take either some Valium or alcohol. Or both to be safe
• Safe havens such as the US Treasury and the German bund are obviously gaining, 10y yields are down xx bps and xx bps respectively
• Regardless of what will happen, I can assure you that the financial markets will be very jittery for the foreseeable future as nobody knows how the future will unfold


En deze is van vorig jaar rond oktober voor mijn jaarlijkse trip naar Vegas


I’ll be off tomorrow for my annual trip to Vegas. I feel that this time it’s going to be different. If you don’t hear from me within two weeks then I either hit the mother of all jackpots or I’m too broke to call home. Should you suddenly receive a collect call from the U.S. then it’s very likely that it is me so please do me a favor and accept the charges!

Deze is later toegevoegd en komt uit maart 2015 toen Draghi (president van Europese Centrale Bank aankondigde dat de ECB maandelijks obligaties zou gaan opkomen)

Mr. Draghi announced the ECB bond purchasing program that was highly anticipated by the market. I'm sorry but he's a bit late to this pissing party as both the FED and BOJ have pulled the trigger (and hence "manipulated" their respective currencies) way ahead of us. I'm not going to tell the mrs about this ECB action. Why? Well, I tried to explain why the central banks are buying assets the last time when Abe pulled his bazooka: the main goals are to spur inflation and economic growth. She thought about it and then this conversation took place
Mrs: "So the central banks are buying stuff with money they technically don't have".
Me: "Technically, yes"
Mrs. "And they do that to improve the economy"
Me: "Well, yes. That's their goal"
Mrs. "And people are happy about that"
Me: "Well, investors, yes"

Next thing I know she comes home with bags of clothes/toys/stuff in general for jr and I think our printer was working for minutes to spit out our credit card statement of the month.

Ook deze kwam ik tegen met machtig mooie reacties en is van december vorig jaar
St. Nicolas day is coming and boy do I know it. Jr is non-stop, and I mean literally non-stop, singing St. Nicolas songs. Look, I like the 5th of December just as much as the next guy but there's only so much you can take, right? I got the answer for you if you're struggling with the same problem as me. One simple word.

Ducktape

Het mooie is dat ik er echt hele leuke reacties op kreeg. De ene keer wat meer dan de ander maar altijd positief en vaak in humoristische bewoordingen. Ik vond dat fanstastisch als je bedenkt dat ik toen werkzaam was voor de grootste financiele instelling van Nederland. Veel mensen hebben een bepaald beeld bij werkgevers als deze en hoewel deze beelden niet altijd onjuist zijn wil ik benadrukken dat ook in zulke organisaties velen met integriteit en humor werken. Het allermooiste was nog wel dat ik negen maanden voor mijn vertrek een nieuwe leidinggevende kreeg die het geen goed idee vond dat ik die wekelijkse updates door de organisatie schoot. Toen ik in mijn - naar ik dacht laatste - update had verzonden met daarin de boodschap dat ik er mee zou stoppen kreeg ik al snel mailtjes terug, waaronder van een Boardmember, om er gewoon mee door te gaan. Dat deed deugd kan je vertellen ;)