Bedelen

Door Chief op woensdag 13 juni 2018 11:38 - Reacties (18)
CategorieŽn: Gezin, Werk, Views: 5.673

Nee nee, het is niet dat huize Chief inmiddels moet overleven middels bedelen hoor dus maak je geen onnodige zorgen. Ik ben echter wel met de startup waar ik vanaf begin augustus in dienst ga op pad geweest om meer investeerders warm te maken om het beoogde kapitaal bij elkaar te schrapen. Daarvoor had ik een week vrij genomen van mijn huidige werkgever en in die week heb ik samen met soon-to-be collega’s prospects gesproken in Hong Kong, Shanghai, Kuala Lumpur, Tokyo, Beijing, Singapore en Bangkok. In die week heb ik ook meer dan eens gemerkt dat de wereld der start ups voor mij een compleet nieuwe, en vaker dan mij lief is, onbekende wereld is.

Zo spraken wij prospects met verschillende achtergronden zoals beursgenoteerde financiŽle instellingen, professionele venture capitalists en zelfs individuen die honderden miljoenen dollars op hun naam hebben. Hoewel ze dus erg verschillende achtergronden hebben delen ze ťťn gemene deler: they don’t give a f*** about numbers. Ergens viel mij dat tegen. Ik ben al jarenlang werkzaam in de financiŽle sector bij gerenommeerde en beursgenoteerde namen waar ik waarderingen van bedrijven en financiŽle instrumenten zowel in de theorie als in de praktijk heb mogen toepassen en dus dacht ik dat ik een solide kennis had opgebouwd die nu goed van pas zou komen. Wel, ik kan je vertellen dat die kennis net zoveel waard was als zand in de Sahara.

Dat zeg ik enigszins gechargeerd maar wat ik eigenlijk wil zeggen is dat het met name in de eerste en tweede gesprekken veel meer ging om de kwalitatieve dan de kwantitatieve aspecten. Wat maakt ons uniek, is ons model makkelijk te repliceren door anderen, wat maakt ons geschikt om dit bedrijf te leiden, hoe makkelijk is dit model te schalen. Zo maar een greep van de kwalitatieve vragen die wij kregen. Ik schat in dat wij in die 7 dagen nog geen 10 vragen over de cijfers hebben gehad, laat staan over de waardering van het bedrijf.

Misschien komt dat wel omdat de professionele bedrijven dermate vaak met het bijltje gehakt hebben dat zij de cijfers heel makkelijk zelf kunnen analyseren en verifiŽren en onze uitleg daarover niet nodig hebben terwijl de individuen die wij spraken juist intuÔtief handelden. Heel zeker weet ik het niet maar het lijkt mij een plausibele verklaring, voor zover die bestaat.

Komen we nu bij de titel van deze blog want voor mij voelde die week aan alsof ik aan het bedelen was. Ik heb namelijk altijd aan de “buy” side gewerkt binnen financiŽle instellingen en voor het eerst was ik hier een keiharde salespitch aan het doen en echt, dat was niet makkelijk! Ik voelde mij niet ongemakkelijk maar het was wel een nieuw gevoel maar wellicht nog belangrijker, enorm leerzaam! Ben er nog niet over uit of ik dat nou echt leuk vond of niet maar het er ging een wereld voor mij open en ik voel mij weer een starter terwijl ik nu toch wel een redelijk senior positie bekleed.

De week was ook wel loodzwaar: je probeert zo geconcentreerd mogelijk te zijn bij ieder gesprek om het allerbeste beentje voor te zetten en het vele reizen hakte er ook in wel ondanks dat we niet heel veel tijdzones hoefden te overbruggen. Ik was dan ook blij dat ik aan het einde van die week weer thuis was waar het leven toch wel een stuk overzichtelijker is. Zo was het eerste dat Jr tegen mij vertelde dat hij zo uitkeek naar zijn aanstaande verjaardagsfeestje. Hij verkondigde ook dat hij het erg leuk zou vinden als wij zijn cadeau zouden verstoppen en dat hij dan dat cadeau moest gaan zoeken. Oh, een schatkaart moest er natuurlijk ook zijn! Ja, een schatkaart met “clues” zoals hij dat zo mooi zei.

Nog geen minuut na zijn verzoeken kwam hij alweer bij zijn ouders. Hij wilde toch liever niet dat wij het cadeau op de badkamer zouden verstoppen omdat het zo kon stinken als papa gepoept had (ik ontken niets). Liever ook niet in de tuin want daar waren de laatste tijd veel muggen. Ook niet in de keuken ging hij verder want aunty J (onze helper) maakte die altijd zo schoon en dan zou ze het cadeau zo maar eens kunnen weggooien!! Stel je voor!

Hij wilde weer verdergaan met het elimineren van de volgende kamer (ik gok die van zijn zusje) maar ik onderbrak hem maar door te vragen of we het dan maar op zijn slaapkamer moesten verstoppen? Dat idee werd door Jr met volle enthousiasme omarmd en tevreden stapte hij weer richting zijn Lego om verder te spelen. Vrouwlief en ik keken elkaar aan en barstten in lachen uit. Heb ik tenminste toch nog ťťn idee weten te verkopen die week.