Wat eten we vandaag

Door Chief op donderdag 26 mei 2016 07:38 - Reacties (5)
Categorie: -, Views: 3.001

Hier hadden zoveel Nederlanders maar ook buitenlandse voetballiefhebbers op gewacht. Een nieuwe kans voor Nederland om wereldkampioen voetbal te worden! Robben gaat alleen op Casillias af. Dit gaat het worden! Nederland wordt wereldk….. Casillias redt!! In de herhaling zie ik hoe onwaarschijnlijk die redding is. Ik kan een vloek niet onderdrukken. In de daaropvolgende seconde kijk ik snel opzij. Gelukkig, ze slaapt nog. Gehuld in een oranje voetbalshirt, net als ik. Ze wilde de WK finale graag samen zien maar het late lokale tijdstip in combinatie met de medicatie was toch te machtig voor haar. Als de WK finale een week eerder had plaatsgevonden dan hadden we de finale hoogstwaarschijnlijk in een bar gekeken. Luid schreeuwend en meelevend alsof de WK finale het allerbelangrijkste was. Hoe anders was de werkelijkheid. Binnen 1 seconde na de redding van de Spaanse doelman kan het mij geen ruk meer uitmaken of Nederland wint of verliest. Als ik haar maar niet wakker heb gemaakt.

Over een paar uur zal ze een hersenoperatie ondergaan. Na een week lang van onderzoeken en testen is het nog steeds niet duidelijk wat de vlek op de hersenscan veroorzaakt. Een tumor was niet uit te sluiten. Net zo min als ander oorzaken zoals een hersenbloeding, meningitis en meer van dat soort naars. De neurologen hebben mijn vrouw de optie gegeven: een hersenoperatie om uit te sluiten dat het een tumor is of gaandeweg verschillende behandelingen af te gaan in de hoop dat het werkt. Het kan namelijk nog steeds van alles zijn. Vrouwlief was resoluut. Operatie. Ze wilde niet maanden- of jarenlang in onzekerheid rond lopen, hopend dat een behandeling aanslaat.

Het was als een roes gegaan. Op vrijdagochtend was ze eindelijk op mijn aandringen naar een huisarts gegaan. Ze had sinds zo’n twee weken vreemde klachten die niet erger werden maar ook niet weggingen. Ze voelde rare tintelingen in de rechtervingertoppen en zelf voelde ze alsof ze niet meer vloeiend kon spreken hoewel ik dat niet kon horen. Die betreffende huisarts was meteen gealarmeerd en stuurde haar linea recta door naar naar een neuroloog. Ze ging vanuit de huisarts rechtstreeks naar de neuroloog die op zijn beurt haar meteen onder een MRI scanner liet schuiven. Ze had nog net de tijd om mij te bellen en ik ben vanuit werk naar het ziekenhuis gegaan. Het zou een paar uur duren voor de uitslag en mijn vrouw mocht overnachten in het ziekenhuis. Dat was verzekeringstechnisch namelijk makkelijker in Hong Kong waar we op dat moment woonden. We maakten ons niet al te veel zorgen. Wat was de kans dat ze iets op die scan vonden? Diezelfde avond kwam de neuroloog rond 21u langs. Met in zijn rechterhand de scan. Die scan hoefde niet eens opgelicht te worden: je zag meteen een grote vlek op de linkerhersenhelft.

Mijn vrouw viel letterlijk om toen ze de scan zag en hoewel ik van nature een gele huidskleur heb zag ik bleker dan veruit de meeste blanken. De neuroloog besprak de mogelijke oorzaken, waaronder een tumor, maar zijn eerste reactie was meningitis en ze kreeg een zware antibiotica behandeling in het ziekenhuis via infuus. Helaas liet de MRI scan 5 dagen later geen verbetering zien dus werden verdere opties besproken. Operatie dus, zoals gesteld. Die zou dan enkele dagen later op maandag 12 juli in de ochtend plaatsvinden. Een paar uur na WK finale dus. De WK finale die ook nog eens op onze trouwdag gespeeld werd. Die WK finale bekeken we samen vanuit haar ziekenhuis bed op een laptop want het werd niet rechtstreeks uitzonden op 1 van de kanalen die het ziekenhuis aanbood. Af en toe slipte 1 van de zeer behulpzame dienstdoenende zusters of broeder binnen. Vragend of ik iets nodig had en natuurlijk ook wat de stand was. Ze heeft er flarden van meegekregen maar ze was oververmoeid. Dan deed ze even haar mooie ogen open en vroeg ze wat de stand was maar diezelfde mooie ogen vielen weer dicht voordat ik kon antwoorden.

De operatie duurde meer dan 4 uur en ik mocht haar daarna bezoeken in de IC kamer waar ze naar toe was gereden. Ik had niet gedacht dat mijn hart verder kon zinken maar toen ik haar zo zag liggen aan al die draden, infuus en ademend via een tube door haar neus voelde het alsof mijn hart viel in een bodemloze put. De neuroloog kwam naar me toe. Hij had vrij veel aangetaste hersenweefsel gezien maar het leek niet op een tumor. Voor de zekerheid had hij wel weefsel afgenomen voor onderzoek. Hij wilde verder niet speculeren maar, zo vertelde hij, mijn vrouw was niet in direct levensgevaar en…… ik moest er rekening mee houden dat mijn vrouw blijvend neurologische schade had opgelopen wat zich in de nabije toekomst zou manifesteren. Daar kon ik het voorlopig mee doen. Ik keek naar mijn prachtige vrouw die krap een maand geleden 24 was geworden. 24 Lentes jong. Haar ogen gingen langzaam open en ik boog me meteen over haar heen. Ze keek me aan en mompelde “heb je al gegeten?”

Wat ik vind?

Door Chief op woensdag 25 mei 2016 11:31 - Reacties (40)
Categorie: -, Views: 2.941

Beste meneer Wilders,

Uw partij staat op 1 in de laatste peilingen. Gefeliciteerd! U heeft volgens deze peilingen de meeste stemmen. Dat doel heeft u bereikt. Mocht uw partij de grootste zijn bij de eerstvolgende verkiezingen dan is het niet ondenkbaar dat uw partij mag regeren. Misschien wordt u wel de volgende minister-president. U wordt dan de vertegenwoordiger van het Nederlands volk….

Zoals we weten bent u zeer gekant tegen de Islam. Dat getuig ook van uw eigen Twitter account: “Islam is the Trojan horse of Europe. If we do not stop Islamification now, Eurabia, will just be a matter of time” en“We need to save our Western civilization. There is only one way. No more Islam””. Dit zijn slechts enkele van de ontelbaar andere boodschappen met dezelfde strekking. U trekt daarbij graag de vergelijking tussen terrorisme en Islamisme. Meneer Wilders toch, u begrijpt toch ook wel diep in uw hart dat terroristische organisaties zoals ISIS niets met de Islam te maken hebben? Zij gebruiken het om daarmee zieltjes te winnen voor hun leger. Door een wij tegen zij gevoel op te roepen. Nou wil ik niet vervelend doen maar doet u dat niet ook met “wij de Westerse beschaving tegen Islamisme”? Wat als ťťn van uw kiezers nou uw Twitter bericht letterlijk neemt en een moslim vermoordt om Islamisme te stoppen, dan keurt u dat toch af? Als deze kiezer dan zegt “maar het Wildernisme zegt dat de Islamisme gestopt moet worden”, dan zal u toch iedere verwijzing naar uw persoon afkeuren? Datzelfde geldt voor de ISIS en Islam meneer Wilders. Hebben niets met elkaar te maken. What goes around comes around meneer Wilders.

U vindt het ongehoord dat er miljarden naar asiel, Brussel en Afrika gaan ipv naar Nederlanders. Eigen volk eerst. Dat kan ik u niet kwalijk nemen. Immers, u zou in een realistisch scenario de leider kunnen worden van ons mooi land en dan ligt uw eerste verantwoorlijkheid bij de inwoners van dit land. Wat ik u wel kwalijk neem is dat u vergeet dat er ook tijden zijn geweest dat we zelf hulp nodig hadden. De gastarbeiders die wij maar al te graag binnenhaalden, weet u nog? De Amerikanen, de Britten en alle andere landen die ons land in 1945 verlost hebben van Hitlers onderdrukking. Kan u niet vergeten zijn. De vele Nederlanders die tijdens diezelfde oorlog naar het buitenland vluchtten en werden opgevangen. Lijkt dat niet op wat wij willen doen voor de SyriŽrs die u tegen wilt houden? What goes around comes around meneer Wilders.

Grenzen dicht. Geen mensen meer toelaten uit Islamitische landen. U wilt dat liever vandaag dan morgen uitvoeren. Moeten we dan niet consequent zijn en alle handelsbetrekkingen die we hebben met landen en bedrijven uit landen die Islamtisch zijn intrekken? Om maar een open deur in te trappen: geen olie meer uit Arabische landen. Het zou u sieren als u tenminste consequent bent, toch?

Meneer Wilders, u gaat ons wellicht vertegenwoordigen. Het land met grondrechten als gelijke behandeling en discriminatieverbod. Als vrijheid van godsdienst en levensovertuiging. Waarom trekt u dan zo fel van leer tegen moslims die niets, maar dan ook werkelijk waar niets met terrorisme te maken hebben? Zwarte schapen hebben we in iedere familie. Zie ook dit artikel http://newsmonkey.be/article/28981 en echt niet alleen de Islam. Kunt u oprecht zeggen dat u met uw uitspraken in aanmerking komt om deze grondrechten te vertegenwoordigen? Een land waar artikel 83a van het strafrechtelijk wetboek terroristisch oogmerk definieert als: “Onder terroristisch oogmerk wordt verstaan het oogmerk om de bevolking of een deel der bevolking van een land ernstige vrees aan te jagen, dan wel een overheid of internationale organisatie wederrechtelijk te dwingen iets te doen, niet te doen of te dulden, dan wel de fundamentele politieke, constitutionele, economische of sociale structuren van een land of een internationale organisatie ernstig te ontwrichten of te vernietigen”.

Nee meneer Wilders, dat kunt u niet vertegenwoordigen. U heeft echt wel goede ideŽen die doordacht, haalbaar en uitvoerbaar zijn. Zoals u onlangs opperde om AOW-ers tijdelijk tegemoet te komen door gebruik te maken van financiŽle meevallers. Waarom steekt u dan zoveel tijd in haat tegen Islam? Haat kost veel energie meneer Wilders. Steek uw energie liever in het aandragen van structurele oplossingen die ons land rijk zijn ipv zoveel haat te hebben tegen de Islam. Hypotheekrente aftrek, groeiend aantal mensen die in armoede leven, financieel onhoudbare verzorgingsstaat. Just to name a few. Als u gaat regeren, durft u het dan wel aan om een begin te maken om dit op te lossen?

U liet in een gesprek met Nu.nl in 2010 ontvallen dat u blij was dat u nooit aan kinderen bent begonnen. Zijn we het daar ook nog eens over eens meneer Wilders! Ook ik ben daar blij om! Hoewel. Enerzijds ben ik er blij mee want deze kinderen zouden het moeilijk hebben gehad met een vader die ongegronde angst en haat verspreidt. Anderzijds hadden uw kinderen u wellicht doen beseffen dat u kinderen niet met angst en haat wil laten opgroeien.

Meneer Wilders, u maakt dankbaar gebruik van onze vrijheid van meningsuiting. Ook maak ik daar gebruik van, onder andere op deze blog. U vindt het blijkbaar heel normaal dat u terroristen mag vergelijken met Islamieten maar u bent diep beledigt als uw gedrag wordt vergeleken met Hitler of neo-nazisme. What goes around comes around meneer Wilders.

Open uw ogen meneer Wilders. U moet niet vechten tegen een geloof maar tegen een gedrag. Net zo min als ik u wil aanspreek op uw geloof maar op uw gedrag. Want ik weet meneer Wilders, what goes around comes around.

Nederlands met een Chinees sausje

Door Chief op dinsdag 24 mei 2016 10:51 - Reacties (20)
Categorie: -, Views: 3.178

Zoals in een vorig blogpost beschreven ben ik een allochtoon. Integreren in Nederland was wat dat betreft geen probleem. Ik ben immers in het mooie Nederland opgegroeid met, buiten ons gezin, alleen maar autochtonen om me heen. Het mooie was dat ik eigenlijk opgegroeid ben met 2 paar ouders. Mijn eigen ouders natuurlijk maar daarnaast de ouders van mijn beste jeugdvriend die verderop in de straat woonde. Vanaf een jeugdige leeftijd van een jaar of 5 kwam ik daar dagelijks. Letterlijk. Mijn ouders hadden het druk met hun zaak en konden zich niet altijd om mij bekommeren. Dat betekende dat ik heel veel vrijhad had. Te veel op sommige momenten maar daar misschien een andere keer een blogpost over.

Anyway, ik kwam dus dagelijks bij dat gezin over de vloer en ik heb letterlijk in al die jaren (10+) daar nooit commentaar van zijn ouders over gehad. Het ging zelfs zover dat mensen hun belden op hun nummer om mij te bereiken :). Als zij familie bezochten dan vroegen ze of ik meeging. Dat vonden ze blijkbaar heel normaal en hun familie op den duur ook. Ja, als mijn maatje eens een keer straf had dan werd ik naar huis gestuurd maar buiten dat: de deur stond altijd open. Sterker nog. ik liep altijd achterom binnen zonder aan te kloppen. Wist zelfs waar ze de reservesleutel bewaarden voor de noodgevallen. Zien jullie het al voor je: een oerhollands gezin en dan ineens zo'n Chinees jochie uit de auto stappend?

Ik groeide dus ook op met hun normen en waarden. Daarvoor mag ik ze met blote knieen op de grond voor bedanken want zoals gezegd, mijn ouders konden mij niet in de gaten houden. Niet alleen kreeg ik dus de Chinese cultuur mee van thuis maar ook van dichtbij de Hollandse maar meer specifiek, hun normen en waarden: Behandel iedereen met respect, spreek ouderen met "u" aan en spreek met 2 woorden. Daar hielden ze me ook aan. Ik werd erop aangesproken als ik in hun bijzijn uit de pas liep.

Hoe speciaal dat was ontdekte ik pas veel later aangezien ik er mee opgegroeid was en dus voor mij heel normaal was. Die beste vriend overleed door een stomzinnig ongeluk toen hij 17 was. Daarna kwam ik daar nog regelmatig maar natuurlijk veel minder frequent, ook omdat ik op kamers ging. Moeder des huizes overleed een paar jaar later aan kanker, ongetwijfeld gevoed door het diepe verdriet. Hoe vader en dochter dat allemaal overleefd hebben en nog steeds zo positief in het leven staan is mij een absoluut raadsel. Ik zou mij geen raad weten kan ik je vertellen.

Het begon pas langzaam te dagen hoe speciaal de manier was waarin ik in dat gezin en ook familie was geintegreerd. In de loop der jaren kwam ik verschillende familieleden van mijn overleden maatje tegen. In de winkel, op stap of gewoon op straat. Altijd werd ik op z’n minst door ze gegroet maar meestal hadden we een praatje en waren ze oprecht in mij geinteresseerd. Alsof ik ook familie was ondanks dat ik er al jaren niet meer op visite was geweest. Het kwartje viel nog een stukje dieper toen ik zelf vader werd. Het begon al bij de wee-en van mijn vrouw. Die begonnen op dezelfde dag als de geboortedag van dat bewuste maatje. Geloof me, ik dacht echt dat mijn eerste kind op dezelfde dag geboren werd en kon het bijna niet geloven. Uiteindelijk is jr om 3 uur in de volgende ochtend geboren dus het scheelde kalender technisch 3 uur met de geboortedag van mijn maatje.

Daar stond ik dan. Dat hummeltje in mijn armen. Trots op mijn vrouw hoe ze de bevalling was doorstaan. Trots op dat hummeltje wat ik mijn zoontje mocht noemen. Na een dikke kus aan vrouwlief dacht ik: dit hummeltje zal met alle liefde omgeven worden en opgroeien met de normen en waarden die mij zijn aangeleerd. De normen en waarden die ik met trots heb aangeleerd van van een oerhollands gezin. Nederlandse normen en waarden. Met een vleugje Chinese cultuur. Dat wel.

Een blik in de ogen

Door Chief op woensdag 11 mei 2016 08:39 - Reacties (13)
Categorie: -, Views: 2.482

Mijn ouders behoren tot de eerste generatie Chinezen die naar Nederland kwamen. Geloof me, ik heb ze meer dan eens gevraagd waarom in Godensnaam Nederland als het weer eens klote weer was in Nederland. Altijd kreeg ik het gortdroge antwoord: je oudoom was al in Nederland en kon het makkelijk voor ons regelen.

Zoals veruit de meesten van hun generatie zijn zij in de horeca belandt. Om meer precies te zijn: Chinese restaurants. In loondienst zijn zij van het noorden naar het zuiden afgereisd. Begonnen in Groningen en via Amsterdam en Tilburg hebben ze na enkele jaren een sprong in het diepe gewaagd door met geleend geld hun eigen restaurant te openen in Limburg, enkele jaren voor mijn geboorte. Integratietrajecten bestonden niet. Ik vraag me af of het woord integratie toen eigenlijk al bestond. Staatsexamen Nederlands? Inburgeringsexamen? Mijn vader lachte zich rot toen ik hem probeerde uit te leggen wat mijn vrouw moest doen om in aanmerking te komen voor het Nederlands staatsburgerschap. Hij hoefde namelijk alleen maar op het lokale politiekantoor wat vragen te beantwoorden. Antwoorden met “ja” en “nee” waren volgens hem ruim voldoende om met vlag en wimple het Nederlands paspoort te bemachtigen. (Iets zegt mij dat hij ook het Nederlands rijbewijs bij een pakje boter kreeg).

Dat is ook de voornaamste reden dat mijn ouders enorm gebrekkig Nederlands spreken. Dat heeft ze er overigens nooit van weerhouden om hun mening in het Nederlands te geven. Zo herinner ik me nog levendig dat een vrouwelijk personeelslid een keer een permanentje in haar haren had gedaan. Bij het zien van dat gekruld bos haar zei mijn moeder doodleuk “Jij uitzien als poedel”. Ze bedoelde het helemaal niet slecht maar door haar gebrekkige vocabulair had ze eenmaal minder keuzes en dit is slechts 1 van de vele voorbeelden……. Daarvoor schaamde ik mij regelmatig, bijvoorbeeld bij ouderavonden op school. Mijn oudste zus moest dan altijd mee als veredelde vertaalster en ik heb overigens het zware vermoeden dat mijn zus nooit mijn ouders letterlijk heeft verteld wat mijn docenten zeiden. Een vermoeden gevoed door het feit dat ik na zo’n ouderavond nooit een standje kreeg, laat staan straf wat ik overigens meer dan zou verdienen. Ik schaamde er dan voor dat mijn ouders zo slecht Nederlands spraken of zelf geen nooit school hebben gevolgd.

Fast forward 30 years waar mijn ouders in totaal 4 kinderen hebben waaronder ik. Veel Chinese kinderen van onze generatie zijn ook in de horeca belandt. Het was gewoon de norm dat je de zaak van je ouders overnam. Dat was niet eens een discussiepunt. Mijn ouders waren anders dan hun generatiegenoten wat dat betreft: ze hebben ons altijd gestimuleerd om te leren. Ze hebben zelf nooit onderwijs genoten. Ja, mijn vader die de 1e klas van de basisschool heeft doorlopen maar er toen de brui aan gaf. Mijn moeder wilde wel graag maar na 4 maanden op de basisschool besloot mijn opa dat het tijd werd om geld te gaan verdienen voor hun gezin. Ze hebben ons dus nooit met huiswerk e.d. kunnen helpen maar wilden wel dat we buiten de horeca terecht zouden komen. Niet dat ze een afkeer hadden aan de horeca. Helemaal niet. Ze zagen gewoon dat er meer was en dat horeca erg hard werken was. Hun wil geschiedde en alle vier van ons hebben een universitair diploma. Dat is hun grootste trots. Dat zullen ze overigens nooit hardop zeggen. Chinezen zijn nou eenmaal niet de grootste helden in het uiten van hun gevoelens. Maar die trotse blik in hun ogen vertellen meer dan woorden ooit kunnen. Bij ons afstuderen, als ze hun kleinkinderen zien, als vrienden/bekenden vragen hoe het met ons gaat of wat we doen komt die blik weer in hun ogen en die blik is goud waard. Die blik die zegt dat ze met heel hun hart van je houden en alsof ze willen zeggen "alles is goed".

Ooit komen de dagen dat mijn ouders er niet meer zullen zijn. Waarschijnlijk eerder dan we zouden willen. Dat is ongeacht op welke leeftijd ze vertrekken. Voor ons als hun kinderen is het altijd te vroeg. Wellicht zal ik hun woorden vergeten. Wellicht zal zelfs hun gezicht vervagen.. Ik ben er echter van overtuigd dat die blikken vereeuwigd zijn op mijn netvliezen en hopelijk, hopelijk zien ze die blik in mijn ogen weerspiegelen als ze in mijn ogen kijken want schaamte voor ze voel ik allang niet meer. Hopelijk zien ze dan in mijn ogen: alles is goed.

Wat een week!

Door Chief op vrijdag 6 mei 2016 07:33 - Reacties (9)
Categorie: -, Views: 4.615

Een week waarin Leicester City voor het eerst de Premier League wint en we voor de 2e maal in drie jaar een CL finale tussen Athletico en Real krijgen. Een week waarin het steeds duidelijk wordt dat in de VS tijdens de presidentsverkiezingen zal gaan tussen Trump en Clinton. Ook ik had het wat Trump betreft volledig mis: ik had NOOIT verwacht dat Trump zo snel, zo ver zou komen. Ik had geen stuiver over voor de kansen op zijn kandidaatschap, laat staan presidentschap. Misschien was dit wel meer hoop dan wijsheid. Hoop omdat kandidaten zoals Trump het erg goed doen in deze tijd. Kandidaten die op zich misschien niet alleen maar slechte ideeen hebben maar wel verdeeldheid aansporen door een gevoel van wij tegen zij te creeeren. Make a common enemy lijkt het recept voor politiek succes. Helaas niet beperkt tot de VS. Kijk in Nederland met Wilders en nog niet eens zover over de grens naar de stijgende populariteit van centrum rechts.
Ik heb niet het recept om dit te stoppen hoewel ik dit graag willen. Ik heb niet de illusie dat ik het antwoord heb voor wereldvrede. Ik wil alleen niet dat jr opgroeit in een wereld waar het wij tegen zij is buiten een sportveld.

Hoe anders het kan zijn heb ik zelf mogen meemaken. Ik ben als allochtoon opgegroeid in een bescheiden dorp met toendertijd nog geen tienduizend inwoners. Wij waren destijds zelfs het enige allochtone gezin binnen de gemeente. Als enige allochtoons jongetje (ik heb alleen zussen) kon ik natuurlijk geen scheet laten zonder dat het dorp het wist dat ik het was. Helpt natuurlijk ook niet dat wij Chinezen blijkbaar allemaal op elkaar lijken ;). Ik heb tijdens mijn leven aldaar zo verschrikkelijk weinig te maken gehad met racisme dat ik me afvraag of ik het nou gedroomd heb of echt heb meegemaakt. Verder dan de occasional "kutchinees" geslingerd naar mijn kop kwam het niet. Gegeven de omgeving had ik ook alleen maar blanke vriendjes Vriendjes waarvan een groot deel nu nog vrienden zijn. Vrienden die mij niet als anders zagen vanwege mijn afkomst. IIk was alleen anders door wie ik was want geen twee personen zijn identiek.

Die romantiek zie ik nu nog bij jr. Hij zit op een internationale pre-school met kinderen van allerlei werelddelen. Denk je dat ze elkaar daarom anders gaan behandelen? Welnee! Ze spelen met elkaar omdat ze dat leuk vinden of spelen juist niet met elkaar omdat ze elkaar niet aardig vinden maar nooit vanwege hun afkomst. Of hun geloof. Of hun geslacht. Of dat de ene papa/mama meer geld verdient dan de andere papa/mama. Niets van dat.

Hoe lang blijft deze romantiek? Hoe lang kunnen kinderen totaal onbevooroordeeld met elkaar spelen? Ik hoop met heel mijn hart nog heel lang maar is dat wellicht ijdele hoop? Hoop tegen beter weten in, net als ik gedaan heb bij meneer Trump?