Hong Kong, a whole different way, part II

Door Chief op maandag 23 september 2019 07:53 - Reacties (15)
Categorie: Over mij, Views: 3.471

Het was enkele weken geleden sinds ik op het politiebureau was geweest (zie hier) en voor het grootste gedeelte ging mijn dagelijks leven eigenlijk gewoon door alsof er niets was gebeurd. Ik ging naar mijn werk, maakte maximale vlieguren om in mijn nieuwe rol te groeien maar genoot ondertussen ook van al het moois dat de stad te bieden had en dat was, ondanks de tientallen malen dat ik de stad in het verleden al bezocht had, verbazingwekkend veel.

Door de vele bezoeken aan Hong Kong sinds ik een jaar of 8 was dacht ik dat ik de stad wel kende but boy, was I wrong! Nu dat ik er woonde merkte ik pas hoe groot het verschil eigenlijk is tussen een stad leren kennen via vakanties of een stad leren kennen door er te wonen. Als toerist kwam ik eigenlijk altijd op dezelfde plekken maar nu als inwoner leerde ik de stad pas echt kennen. Ik beleefde de kleuren, en met name de geuren, als inwoner veel intensiever dan als toerist: hier kan ik dat eten wat mij wel lekker lijkt, daar kan ik dat altijd even snel kopen als ik het nodig heb, dit lijkt mij een leuk tentje om met vrouwlief te bezoeken.

Het intenser beleven komt natuurlijk ook door de dingen die je als toerist niet snel doet. Denk aan een lokale identiteitskaart laten maken in Wan Chai, een huurwoning zoeken op Hong Kong Island, en last but not least: de stad doorcrossen met de Uncles. De ontmoetingen met de Uncles, met name Uncle John, waren meer frequent sinds mijn vorig avontuur met ze en misschien kwam dat uit schuldgevoel van hun kant of omdat ik een nachtje in de villa van Uncle John en Aunt Mai had mogen slapen. Niet dat het mij uitmaakte hoor, ik vond het helemaal prachtig dat ik zoveel tijd met de Uncles mocht doorbrengen.

Er werd nog uiteraard veel gekaart maar ook naast de pokertafels was ik vaak in het gezelschap van de Uncles te vinden. Ik denk dat ze het wel leuk vonden om, in hun ogen, jonge gast die ook nog eens niet in Hong Kong was opgegroeid op sleeptouw te nemen en hoe doe je dat in Hong Kong: juist, door van de ene eettent naar de andere eettent te gaan. Net als vrijwel alle andere Hongkongers waren de Uncles echte foodies die niet te beroerd waren om de hele stad door te crossen voor de lekkerste en bekendste gerechten, hoe triviaal ze soms ook waren. Denk bijvoorbeeld een uur rijden voor daahn taat (egg tarts) om vervolgens drie kwartier rijden er achteraan te plakken voor lai cha (milk tea). Voor Hongkong begrippen behoorlijke afstanden.

Sommige van deze plekken waren bekend bij het grote publiek, je kon ze “gewoon” vinden op de verschillende websites en fora die met eten te maken hadden maar andere plekken waren dermate onbekend bij het grote publiek dat ik ze onmogelijk had gevonden zonder de tot gidsen gepromoveerde Uncles en op deze manier leerde ik nieuwe “geheimen” van de stad kennen.

Een van die geheimen stond nota bene recht onder mijn neus zonder dat ik het doorhad en leerde ik op een zondagochtend kennen. Ik had net een nacht doorgehaald met Uncle John en Uncle Ngau en we verlieten de bar, die tevens zeven dagen in de week dienst deed als pokerroom, rond zes uur in de ochtend. Uncle John opperde om samen te gaan ontbijten en uiteraard stemde ik meteen toe: eten met de Uncles, met name Uncle Ngau, stond vrijwel altijd garant voor smeuïge verhalen uit hun verleden. Een aantal opties werden besproken maar als snel waren de Uncles het erover eens om te gaan dim summen in Sheung Wan. In plaats van hun chauffeur te bellen hielden de Uncles een taxi aan voor een korte rit van Wan Chai naar Sheung Wan.

Ik was recentelijk naar die wijk verhuisd maar de plek van bestemming was mij onbekend. Al snel kwamen we via Queen’s Road Central op Wellington Street in de wijk Central en stopte de taxi voor een onopvallend gebouw zoals zovelen in Hong Kong: oud, grijs en zes of zeven verdiepingen hoog. We liepen binnen wat op een lokale bakkerij leek maar je kon de trap die naar de tweede verdieping voerde niet missen. Enkele treden later bevonden we ons op de tweede verdieping waar het ondanks het vroege uur al behoorlijk druk was aan de vele tafeltjes die zoals altijd in Kong Kong zo dicht bij elkaar stonden dat van private space geen sprake kon zijn.

We bemachtigden nog een van de weinige beschikbare tafels en ik keek eens rustig om mij heen en zag de bekende, zeer Spartaanse inrichting wat niet veel meer betrof dan witte muren met daarin wat kaligrafie (waar ik overigens geen letter van kan lezen), tafels met daarop ongeïdentificeerde laagjes prut en keiharde houten tafels die zo uit de 18e eeuw hadden kunnen komen. Een ober kwam aangesneld, veegde voor de show met een lap over de tafel en zette achteloos en luid een groot aantal kopjes op tafel. Hetzelfde gerinkel hoorde je het hele restaurant door. De ober vroeg welke thee wij wilden en Uncle John gaf aan dat wij pu’er cha wilden. Voordat de ober vertrok legde hij een soort van stempelkaart op tafel. Was een spelletje bingo bij de prijs inbegrepen?

Enkele seconden later verscheen de ober weer en kregen wij ieder een kop voor onze neus gemikt met daarin wat blaadjes die ik herkende als thee. Uit een enorme pot goot hij heet water in ieder van die koppen en deed daar een deksel op om vervolgens weer te verdwijnen. Deze setup kende ik nog niet maar voordat ik goed en wel had bedacht wat ik met die kop aan moest hoorde ik een oude dame vlak mij van alles gillen. Ungle Ngau sprong op, pakte snel de stempelkaart op en liep naar de bron van het gegil: een oud vrouwtje dat een karretje vol dampend etenswaar voor zich uit duwde en binnen enkele seconden was dat arm oud vrouwtje 360 graden omsingeld door mensen die van alles riepen, allen zwaaiend met het stempelkaartje.

Het vrouwtje leek nergens van onder de indruk. Een voor een kwamen de mensen om haar heen aan de beurt: zij kregen een of meerdere mandjes eten van haar, zij kreeg een stempelkaart die zij dan voorzag voor nieuwe stempels alvorens zij deze kaart terug gaf. Rinse and repeat. Al gauw kwam Uncle Ngau met een paar mandjes terug aan onze tafel toen hij vanuit zijn ooghoek een ander vrouwtje met een identiek karretje zag en als pijl uit een boog weer vertrok. Uncle John schoot in de lach: alleen als het om eten ging kon je Uncle Ngau van zijn luie reet af krijgen.

Enkele minuten later kwam Uncle Ngau terug met een toren van vijf mandjes en spreidde deze over de tafel uit. Dat paste nog net. Ik zag hoe Uncle John de kop waar de thee in zat oppakte en de thee voorzichtig in een ander kleiner kopje liet lopen. Aha! Zo moest dat dus en ik volgde zijn voorbeeld om even later aan de thee te nippen dat verbazingwekkend goed smaakte. We wilden net aan de rest van het ontbijt beginnen toen er nogal wat commotie ontstond. In het restaurant stond een groep van 15-20 mannen, allen “gekleed” in een singlet en allen hadden hun armen vol tattoos en als je nu denkt “triade!” dan zeg ik: ding ding ding, u mag door voor de wasmachine.

Volgende: Hong Kong, a whole different way, part III 30-09 Hong Kong, a whole different way, part III
Volgende: Hong Kong, a whole different way 26-08 Hong Kong, a whole different way

Reacties


Door Tweakers user walteij, maandag 23 september 2019 08:00

Triade en de Uncles.
#DaarGaanWeWeer :)

P.s. Eerste regel mis je denk ik een linkje bij "Zie hier".

[Reactie gewijzigd op maandag 23 september 2019 08:00]


Door Tweakers user harley, maandag 23 september 2019 08:25

"zoals altijd in Kong Kong" moet denk ik hong kong zijn. Anders wel een heel verrassende wending ;)


Door Tweakers user Gman, maandag 23 september 2019 10:34

Mooi verhaal.
Enkele foto's erbij zou goud zijn!

Door Tweakers user Kroga, maandag 23 september 2019 10:39

Leest weer heerlijk weg op maandagmorgen _/-\o_.
Precies de goede lengte ook.

Door Tweakers user Technomania ®, maandag 23 september 2019 10:54

Altijd fijn een blog van Chief op de maandag.

Waarom hebben de straten in Hong Kong eigenlijk Engelse namen? Omdat HK vroeger een kolonie was?
En hoe zit dat nou met dat stempelkaartje? Was het een Bingo? Dan kan ik niet uit je verhaal opmaken. Kan ook aan mij liggen hoor, ben nog niet helemaal wakker.

Door Tweakers user Mad-Monkey, maandag 23 september 2019 11:57

en we gaan weer in de rij staan voor maandag ochtend, het lukt je nog altijd niet om me uit te laten kijken naar maandag ochtend.... maar het maakt m in ieder geval iets minder erg

Door Tweakers user Getto, maandag 23 september 2019 14:24

Technomania ® schreef op maandag 23 september 2019 @ 10:54:
Altijd fijn een blog van Chief op de maandag.

Waarom hebben de straten in Hong Kong eigenlijk Engelse namen? Omdat HK vroeger een kolonie was?
En hoe zit dat nou met dat stempelkaartje? Was het een Bingo? Dan kan ik niet uit je verhaal opmaken. Kan ook aan mij liggen hoor, ben nog niet helemaal wakker.
Dat stempelkaartje is volgens mij het kaartje om het "brood" bij het karretje op te halen ;)


Zie:
Ungle Ngau sprong op, pakte snel de stempelkaart op en liep naar de bron van het gegil: een oud vrouwtje dat een karretje vol dampend etenswaar voor zich uit duwde en binnen enkele seconden was dat arm oud vrouwtje 360 graden omsingeld door mensen die van alles riepen, allen zwaaiend met het stempelkaartje.

Het vrouwtje leek nergens van onder de indruk. Een voor een kwamen de mensen om haar heen aan de beurt: zij kregen een of meerdere mandjes eten van haar, zij kreeg een stempelkaart die zij dan voorzag voor nieuwe stempels alvorens zij deze kaart terug gaf. Rinse and repeat. Al gauw kwam Uncle Ngau met een paar mandjes terug aan onze tafel toen hij vanuit zijn ooghoek een ander vrouwtje met een identiek karretje zag en als pijl uit een boog weer vertrok. Uncle John schoot in de lach: alleen als het om eten ging kon je Uncle Ngau van zijn luie reet af krijgen.

Door Tweakers user Saffie_time, maandag 23 september 2019 15:54

Is het nog de moeite waard om een keer pu’er cha te bestellen mocht ik weer eens in China zijn?
Ik ben geen theedrinker, ik doe (als ik in China ben) alles voor een goeie bak koffie in plaats van wat er in het algemeen te verkrijgen is. Was wel onder de indruk van een thee die we uit een vingerhoedje mochten slurpen na een uitgebreide thee ceremonie qua smaak.

Door Tweakers user Chief, dinsdag 24 september 2019 05:19

walteij schreef op maandag 23 september 2019 @ 08:00:
Triade en de Uncles.
#DaarGaanWeWeer :)

P.s. Eerste regel mis je denk ik een linkje bij "Zie hier".
Thanks! Aangepast
harley schreef op maandag 23 september 2019 @ 08:25:
"zoals altijd in Kong Kong" moet denk ik hong kong zijn. Anders wel een heel verrassende wending ;)
Ook aangepast, thanks!
We shall see!
Gman schreef op maandag 23 september 2019 @ 10:34:
Mooi verhaal.
Enkele foto's erbij zou goud zijn!
Voorlopig houd ik het op pure tekst :)
Kroga schreef op maandag 23 september 2019 @ 10:39:
Leest weer heerlijk weg op maandagmorgen _/-\o_.
Precies de goede lengte ook.
Resultaten uit het verleden bieden geen garantie op de toekomst ;)
Technomania ® schreef op maandag 23 september 2019 @ 10:54:
Altijd fijn een blog van Chief op de maandag.

Waarom hebben de straten in Hong Kong eigenlijk Engelse namen? Omdat HK vroeger een kolonie was?
En hoe zit dat nou met dat stempelkaartje? Was het een Bingo? Dan kan ik niet uit je verhaal opmaken. Kan ook aan mij liggen hoor, ben nog niet helemaal wakker.
Ze hebben zowel Chinese als Engelse namen en aangezien ik vrijwel geen letter Chinees kan lezen houd ik het op de Engelse namen ;). Het Engelse komt idd omdat het een voormalig Britse kolonie was.

Nee, niet gemist. Komt nog :)
Getto schreef op maandag 23 september 2019 @ 14:24:
[...]


Dat stempelkaartje is volgens mij het kaartje om het "brood" bij het karretje op te halen ;)


Zie:


[...]
Close!
Saffie_time schreef op maandag 23 september 2019 @ 15:54:
Is het nog de moeite waard om een keer pu’er cha te bestellen mocht ik weer eens in China zijn?
Ik ben geen theedrinker, ik doe (als ik in China ben) alles voor een goeie bak koffie in plaats van wat er in het algemeen te verkrijgen is. Was wel onder de indruk van een thee die we uit een vingerhoedje mochten slurpen na een uitgebreide thee ceremonie qua smaak.
Net waar je van houdt maar let op in China dat je niet afgezet wordt.

Een goeie bak koffie in China is echt moeilijk te vinden helaas..... :(

Door Tweakers user Skyrunner, dinsdag 24 september 2019 09:19

Krijg accuut trek in yam cha :-)

Door Tweakers user Chief, dinsdag 24 september 2019 09:23

Een goede plek voor dim sum is in NL nog niet eens zo makkelijk te vinden, zelfs niet in de randstad.

Door Tweakers user Zwartoog, dinsdag 24 september 2019 09:26

Mooi verhaal! Ik heb in 2005 (maar) twee weken gebackpackt in Hong Kong, en goede herinneringen aan (daarna door naar het mainland). Ik ben volgens mij ook eens in zo'n tentje geweest, maar kon er geen chocola van maken. Ik ben niet verder gekomen dan de thee :)

M'n reisgenoot had net waterpokken gekregen, dus die heeft een week in quarantaine gezeten. Kom je ook eens op een niet-standaardplek.
Saffie_time schreef op maandag 23 september 2019 @ 15:54:
Is het nog de moeite waard om een keer pu’er cha te bestellen mocht ik weer eens in China zijn?
Ik ben geen theedrinker, ik doe (als ik in China ben) alles voor een goeie bak koffie in plaats van wat er in het algemeen te verkrijgen is. Was wel onder de indruk van een thee die we uit een vingerhoedje mochten slurpen na een uitgebreide thee ceremonie qua smaak.
Als je een koffiemens bent is pu'erh een goede stap om aan de thee te gaan :) Helaas is het niet zo dat je in elk willekeurig tentje daar goede thee krijgt, dus je moet wel weten waar je gaat.

Inmiddels is goede pu'erh ook in NL goed te verkrijgen, het kost alleen wel wat. Bij de Aziatische winkels heb je tegenwoordig voor 10,- euro een tuo matige pu'erh. Bij de betere theewinkels kun je een goede cake krijgen (357 gr) voor ca 50,- euro. Daar kun je overigens heel veel liters thee van zetten. Goede losse pu'erh kan ook lekker zijn, maar is toch een andere smaakervaring dan zo'n cake.

Door Tweakers user Ashundi, dinsdag 24 september 2019 17:25

Denk dat de stempelkaart vooral is om op aan te geven wat je hebt opgehaald. Zodat je aan het einde netjes kan betalen voor wat is afgestempeld.

Door Tweakers user Chief, donderdag 26 september 2019 05:35

Zwartoog schreef op dinsdag 24 september 2019 @ 09:26:
Mooi verhaal! Ik heb in 2005 (maar) twee weken gebackpackt in Hong Kong, en goede herinneringen aan (daarna door naar het mainland). Ik ben volgens mij ook eens in zo'n tentje geweest, maar kon er geen chocola van maken. Ik ben niet verder gekomen dan de thee :)

M'n reisgenoot had net waterpokken gekregen, dus die heeft een week in quarantaine gezeten. Kom je ook eens op een niet-standaardplek.


[...]

Als je een koffiemens bent is pu'erh een goede stap om aan de thee te gaan :) Helaas is het niet zo dat je in elk willekeurig tentje daar goede thee krijgt, dus je moet wel weten waar je gaat.

Inmiddels is goede pu'erh ook in NL goed te verkrijgen, het kost alleen wel wat. Bij de Aziatische winkels heb je tegenwoordig voor 10,- euro een tuo matige pu'erh. Bij de betere theewinkels kun je een goede cake krijgen (357 gr) voor ca 50,- euro. Daar kun je overigens heel veel liters thee van zetten. Goede losse pu'erh kan ook lekker zijn, maar is toch een andere smaakervaring dan zo'n cake.
Thanks!
Ashundi schreef op dinsdag 24 september 2019 @ 17:25:
Denk dat de stempelkaart vooral is om op aan te geven wat je hebt opgehaald. Zodat je aan het einde netjes kan betalen voor wat is afgestempeld.
Spoileralert!! ;)

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Via deze link kun je inloggen als je al geregistreerd bent. Indien je nog geen account hebt kun je er hier één aanmaken.