To the moon! (Part 7)

Door Chief op maandag 19 november 2018 05:28 - Reacties (17)
Categorieën: Uncles, Werk, Views: 2.278

Een stoet van een kleine twee dozijn volgde mij het moderne gebouw binnen. De toegangspoorten zorgden voor een probleem aangezien ik maar één toegangspas had maar dat werd pragmatisch opgelost: de rest sprong gewoon over de poorten heen. Ik zag een oplettende bewaker naar ons toelopen en die probeerde ik snel af te wimpelen door te roepen dat ze bij mij hoorden en daarbij driftig met mijn toegangspas zwaaide. De bewaker draaide zich na het maken van een wegwerpgebaar weer om. Bewaking….juist.

De lift ging open en met wat proppen pasten we er allemaal in. De lift begon haar opwaartse beweging en vanuit mijn ooghoek zag ik hoe de leider een kapmes vanonder zijn shirt haalde. Dat had ik kunnen weten, deze lui staan er nou niet bepaald bekend om dat ze bij onenigheid netjes met elkaar aan tafel gaan zitten en met steekhoudende argumenten elkaar proberen te overtuigen van hun standpunt…. Toch schrok ik er van, zeker toen de anderen hem volgen en ik dus in een lift met twintig plus getrokken kapmessen stond. Mijn enige doel was om mijn collega’s daar veilig weg te krijgen en de kans op succes werd er in mijn ogen niet groter op door met getrokken kapmessen binnen te stormen.

Ik legde mijn hand op de arm van de leider en keek hem recht in de ogen aan. “Put them away”. Hij gaf geen krimp. “Put them way and don’t pull them unless absolutely needed”. Ik had absoluut geen idee hoe zijn niveau van Engels was maar hij gaf nog steeds geen krimp. “Put them away, safety first” zei ik op een wat indringende toon terwijl ik zijn arm omlaag duwde en God zij dank stak hij het kapmes weer onder zijn shirt. Hij keek opzij, knikte met zijn hoofd waarna de anderen zijn voorbeeld volgden. Ik kon alleen maar hopen dat die messen opgeborgen bleven.

Eindelijk kwamen we op de 31e verdieping aan en stonden we met z’n allen voor de deuren van de zes liften die het gebouw rijk was. “We go in, you get your people and you get out” hoor ik iemand naast me zeggen. Ik draai me naar de stem en zie dat het uit de mond van de leider komt. Eén vraag is beantwoord: met zijn Engels is in ieder geval he-le-maal niets mis. Voordat ik knik zeg ik dat er enkele collega’s in een vergaderruimte zitten waar minimaal twee bad-guys bij waren. Hij draait zich om, zegt wat in het Thais en kijkt vervolgens mij aan. “Let’s go and stay close” zegt hij. “Let’s go” antwoord ik weer.

De adrenaline suisde door mijn lichaam en ik voelde mijn eigen hartslag in mijn borstkas terwijl ik voor de groep richting ons kantoor liep. Voor een groep van ruim twintig mensen waren we angstaanjagend stil. Vlak bij ons kantoor gaat ineens de deur van de buren open. Een dame die met haar ogen op haar telefoonscherm kijkt stapt eruit en abrupt staan wij stil. Dan kijkt de vrouw op van haar scherm en ziet ons staan waarna ze van schrik haar telefoon met een plof op het tapijt van de gang laat vallen.

Ik pak het toestel op, druk het in haar hand en gebaar naar haar dat ze naar de liften moet lopen. Zonder na te denken zet de dame het op een drafje richting de liften en ik kijk haar na totdat ze de hoek om is. Vervolgens zet ik nog een paar stappen naar de deur van ons kantoor die natuurlijk dicht is. Ik haal nog een keer diep adem en kijk opzij naar de leider die met zijn hoofd knikt. “There goes nothing” was het laatste wat ik dacht voordat ik met één hand de deurklink vastpakte en mijn wijsvinger van mijn andere had op de vingerlezer drukte.

Ik hoorde de welbekende piep en trok meteen de deur open. De mannen die zojuist nog achter mij stonden stormden langs mij heen en er leek geen einde aan de rij te komen. Ik hoorde alleen geschreeuw, van wie, dat kon ik niet zeggen. Als laatste rende ik het kantoor binnen al was het maar twintig stappen naar de vergaderruimte. Toen ik snel mijn hoofd draaide richting de grote ruimte, zag ik verschillende mannen tegen een muur staan, omringd door andere mannen. Ik kon ze met de beste wil niet van elkaar onderscheiden maar zolang ik niet tegen werd gehouden rende ik door.

De vergaderruimte was open. Een paar mannen hielden twee mannen tegen de grond en ik zag de verschrikte gezichten van mijn collega’s die zowaar blij leken om mij te zien. Buiten de angst zag ik geen verwondingen en ik droeg ze op te vertrekken. “Go home now and don’t come back until we tell you to”. Snel stapten mijn collega’s de ruimte uit. Ze aarzelden toen ze al die mensen in de grote ruimte zagen. Weer wat geschreeuw en nu zag ik iemand zijn vuist in het gezicht van een ander planten. De ontvangende partij klapte met zijn hoofd tegen de muur, viel om waarna het geschreeuw verstomde.

Ik zag mijn collega’s twijfelen. “Get your stuff and get out!” zei ik. In mijn hoofd ging dat op een beheerste manier maar in werkelijkheid kwam dat als geschreeuw uit mijn mond. Snel pakten mijn collega’s hun persoonlijke spullen en maakten dat ze wegkwamen. Dave kon ik nergens bespeuren en ik nam dan ook aan dat hij van de verwarring gebruikt had gemaakt en met de noorderzon vertrokken was. Het leek erop dat al onze collega’s veilig weg waren.

De leider kwam nu naar mij toe en zei dat ik kon vertrekken. Ik vroeg me niet eens af wat er met die andere lui zou gebeuren en stak mijn hand uit. Handen werden geschud, ik bedankte hem en ik liep het kantoor uit alsof er niets was gebeurd maar buiten leunde ik toch nog even de muur en slaakte een diepe zucht. De telefoon in mijn broekzak bleef vibreren en na de korte pauze pakte ik het toestel uit mijn broekzak en liep naar de liften. Op Slack vlogen de berichten over het scherm maar ik registreerde ze nauwelijks behalve het bericht van Mark dat ook hij met zijn admin account niet meer bij de servers kon.

Lekker belangrijk, dacht ik bij mezelf. Iedereen is veilig, althans voor nu. Weer beneden aangekomen keek ik om mij heen en zag geen van mijn collega’s. Ik hoopte maar dat ze van dit alles niet teveel geschrokken waren maar één ding wist ik wel zeker: de komende dagen zouden er gegarandeerd collega’s hun baan opzeggen en dat kon ik ze moeilijk kwalijk nemen. Ik belde Uncle John die snel opnam. Snel lichtte ik hem over de situatie in en dat iedereen dankzij hem veilig was. Daar was hij blij mee maar tegelijk gaf hij mij een waarschuwing: pak je spullen, ga naar het vliegveld en neem de eerste de beste vlucht het land uit. Nu.

Volgende: To the moon! (Part 8) 26-11 To the moon! (Part 8)
Volgende: To the moon! (Part 6) 12-11 To the moon! (Part 6)

Reacties


Door Tweakers user bvsteyn, maandag 19 november 2018 06:33

Kijk nu alweer uit naar deel 8, Chief! Well done! _/-\o_

Door Tweakers user ybos, maandag 19 november 2018 06:45

Wow, wat een verhaal. Je hebt in ieder geval wel spannende verhaaltjes voor het slapen gaan voor je junior :P

Staat je vrouw ook nog te springen over die spannende start-up ipv van de "saaie" beleggingswereld :? ;)

[Reactie gewijzigd op maandag 19 november 2018 06:46]


Door Tweakers user Snuffel, maandag 19 november 2018 07:17

GoT knokploeg is hier niets bij ;)
Waanzinnig verhaal weer Chief! Op naar de volgende :)


Door Tweakers user m-vw, maandag 19 november 2018 07:44

Zelfs als straks blijkt dat Chief gewoon een mevrouw van middelbare leeftijd uit Utrecht is met een hele levendige fantasie zijn we toch mooi verwend dat afgelopen tijd. :)

[Reactie gewijzigd op maandag 19 november 2018 07:45]


Door Tweakers user TK2803, maandag 19 november 2018 08:17

Voordat ik uberhaupt mijn mails heb gecheckt, de maandagochtend traditie in stand houden en dat is ASAP tweakblogs checken voor een nieuwe blog. Chief je brengt het weer 'next level'. Breng jij je boek uit voor kerst 2018, dan weet ik in ieder geval wat ik aan mijn wederhelft kan vragen als cadeau.

Door Tweakers user Kenzi, maandag 19 november 2018 08:18

m-vw schreef op maandag 19 november 2018 @ 07:44:
Zelfs als straks blijkt dat Chief gewoon een mevrouw van middelbare leeftijd uit Utrecht is met een hele levendige fantasie zijn we toch mooi verwend dat afgelopen tijd. :)
Zou bijzonder zijn. Bepaalde elementen uit deze reeks en de Uncle-reeks zijn wel erg herkenbaar voor mensen in die regio :)

@Chief , één-na-laatste zin "en dan iedereen" denk dat je "en dat iedereen" bedoeld? :D

Nu weer een week in spanning wachten :9~

Door Tweakers user MrSparkels, maandag 19 november 2018 09:47

Ooooooo Mannnnnnnnn .... Chief je weet het wel weer te brengen zeg ...

Nog zoveel 'open-eindjes' in het verhaal dat het nog alle kanten op kan.
En weer een week wachten op het vervolg. Benieuwd wat we maandag weer in ons schoentje zullen aantreffen van Sint en Chief. _/-\o_

Uhmmm zou Chief zijn gezicht al ib een database zitten van gezochte personen ;)

Door Tweakers user Flimovic, maandag 19 november 2018 10:05

"Dave kon ik nergens bespeuren en ik nam dan ook aan dat hij van de verwarring gebruikt had gemaakt en met de noorderzon vertrokken was. Het leek erop dat al onze collega’s veilig weg waren."

Dit beloofd niet veel goeds :o

"Pak je spullen, ga naar het vliegveld en neem de eerste de beste vlucht het land uit. Nu."

Dit ook niet :p

Door Tweakers user Kliko, maandag 19 november 2018 10:17

Hoe ga je dit allemaal aan je vrouw uitleggen. Heb je dit zelf zonder kleerscheuren overleefd, gaat je eigen vrouw je alsnog vermoorden! ;) O-)

Door Tweakers user LankHoar, maandag 19 november 2018 10:39

Spannend! :X Chief, vroeger blogde je ook wel eens tussendoor op donderdag. Wellicht tijd die gewoonte weer op te pakken totdat we dit spannende stuk voorbij zijn? :+
Een stoet van een kleine twee dozijn volgend mij het modern gebouw binnen.
volgde
Één vraag is beantwoord: met zijn Engels is in ieder geval he-le-maal niets mis.
Eén
Een dame die haar ogen op haar telefoonscherm kijkt stapt eruit en abrupt staan wij stil.
die met haar
Als laatste rende ik het kantoor binnen al was het was maar twintig stappen naar de vergaderruimte.
1x was te veel
Toen ik snel mijn hoofd draaide richting de grote ruimte keek zag ik verschillende mannen tegen een muur staan, omringd door andere mannen.
keek + zag, keek mag weg
Een paar mannen hielden twee mannen met tegen de grond en ik zag de verschrikte gezichten van mijn collega’s die zowaar blij leken om mij te zien.
met wat?
Dave kon ik nergens bespeuren en ik nam dan ook aan dat hij van de verwarring gebruikt had gemaakt en met de noorderzon vertrokken was.
gebruik
Snel lichtte ik hem over de situatie in en dan iedereen dankzij hem veilig was.
dat

Overigens, mocht je je schrijfstijl willen verbeteren met oog op het schrijven van een boek later, dan raad ik je aan om of alles in verleden tijd of tegenwoordige tijd te schrijven. Nu is het een mix :) Er zijn nog wel meer dingen die de leesbaarheid kunnen verbeteren, echter denk ik dat dit een "quick win" is.

Door Tweakers user xscept, maandag 19 november 2018 11:29

Fijn om te horen dat iedereen weer veilig is! Tot nu toe dan ;) Benieuwd hoe het verder gaat. Zijn we bijna bij het eind of gaat er nog wat spannends gebeuren?

Door Tweakers user Ghanghis, maandag 19 november 2018 11:32

Dit leest toch ook gewoon veel te snel weg.

Nu ook wel heel nieuwsgierig naar de situatie met Dave. Gewijzigde admin gegevens zou betekenen dat Dave ze alsnog gegeven heeft wat ze wouden hebben.

Wat een bizarre wereld is het soms ook. Je hebt in het verleden wel eens aangegeven dat je niet alle avonturen je wederhelft deelde. Bovenstaande verhaal is wel bekend thuis ? Erg benieuwd hoe er vanuit die kant over word gedacht dat haar Chief zich in dit soort spannende avonturen begeeft.

Thnx voor het vervolg weer en zoals langzaam weer normaal word, 7 lange dagen wachten op het volgende deel.

Door Tweakers user Chief, dinsdag 20 november 2018 01:27

bvsteyn schreef op maandag 19 november 2018 @ 06:33:
Kijk nu alweer uit naar deel 8, Chief! Well done! _/-\o_
Fijn bvsteyn en thx!
ybos schreef op maandag 19 november 2018 @ 06:45:
Wow, wat een verhaal. Je hebt in ieder geval wel spannende verhaaltjes voor het slapen gaan voor je junior :P

Staat je vrouw ook nog te springen over die spannende start-up ipv van de "saaie" beleggingswereld :? ;)
Mijn vrouw doet van alles maar soms is onwetendheid geen straf :)
Snuffel schreef op maandag 19 november 2018 @ 07:17:
GoT knokploeg is hier niets bij ;)
Waanzinnig verhaal weer Chief! Op naar de volgende :)
Thx Snuffel en idd, ik vrees dat de GoT knokploeg het af zou leggen :)
:D
m-vw schreef op maandag 19 november 2018 @ 07:44:
Zelfs als straks blijkt dat Chief gewoon een mevrouw van middelbare leeftijd uit Utrecht is met een hele levendige fantasie zijn we toch mooi verwend dat afgelopen tijd. :)
LoL, een beetje vertrouwen in de medemens kan geen kwaad :). Overigens zit je niet ver van de waarheid: ik ben van middelbare woning en we hebben nog een woning in Utrecht :)
TK2803 schreef op maandag 19 november 2018 @ 08:17:
Voordat ik uberhaupt mijn mails heb gecheckt, de maandagochtend traditie in stand houden en dat is ASAP tweakblogs checken voor een nieuwe blog. Chief je brengt het weer 'next level'. Breng jij je boek uit voor kerst 2018, dan weet ik in ieder geval wat ik aan mijn wederhelft kan vragen als cadeau.
Ahhh, I powered up!! Hmmmmm, kerst 2018 gaat niet meer lukken vrees ik zo :)
Kenzi schreef op maandag 19 november 2018 @ 08:18:
[...]


Zou bijzonder zijn. Bepaalde elementen uit deze reeks en de Uncle-reeks zijn wel erg herkenbaar voor mensen in die regio :)

@Chief , één-na-laatste zin "en dan iedereen" denk dat je "en dat iedereen" bedoeld? :D

Nu weer een week in spanning wachten :9~
Klopt! Aangepast, dank!
MrSparkels schreef op maandag 19 november 2018 @ 09:47:
Ooooooo Mannnnnnnnn .... Chief je weet het wel weer te brengen zeg ...

Nog zoveel 'open-eindjes' in het verhaal dat het nog alle kanten op kan.
En weer een week wachten op het vervolg. Benieuwd wat we maandag weer in ons schoentje zullen aantreffen van Sint en Chief. _/-\o_

Uhmmm zou Chief zijn gezicht al ib een database zitten van gezochte personen ;)
Ik weet niet wat Sint je brengt maar wellicht kan ik een blogje in je schoen doen

Yep, dead or alive. Dead preferred
Flimovic schreef op maandag 19 november 2018 @ 10:05:
"Dave kon ik nergens bespeuren en ik nam dan ook aan dat hij van de verwarring gebruikt had gemaakt en met de noorderzon vertrokken was. Het leek erop dat al onze collega’s veilig weg waren."

Dit beloofd niet veel goeds :o

"Pak je spullen, ga naar het vliegveld en neem de eerste de beste vlucht het land uit. Nu."

Dit ook niet :p
Nope, ziet er niet goed uit.....
Kliko schreef op maandag 19 november 2018 @ 10:17:
Hoe ga je dit allemaal aan je vrouw uitleggen. Heb je dit zelf zonder kleerscheuren overleefd, gaat je eigen vrouw je alsnog vermoorden! ;) O-)
Kliko, als ik 1 ding heb geleerd in de afgelopen jaren is dat ik me maar om 1 levensbedreidgende situatie tegelijk druk moet maken :)
LankHoar schreef op maandag 19 november 2018 @ 10:39:
Spannend! :X Chief, vroeger blogde je ook wel eens tussendoor op donderdag. Wellicht tijd die gewoonte weer op te pakken totdat we dit spannende stuk voorbij zijn? :+


[...]


volgde


[...]


Eén


[...]


die met haar


[...]


1x was te veel


[...]


keek + zag, keek mag weg


[...]


met wat?


[...]


gebruik


[...]


dat

Overigens, mocht je je schrijfstijl willen verbeteren met oog op het schrijven van een boek later, dan raad ik je aan om of alles in verleden tijd of tegenwoordige tijd te schrijven. Nu is het een mix :) Er zijn nog wel meer dingen die de leesbaarheid kunnen verbeteren, echter denk ik dat dit een "quick win" is.
Thx Lankhoar! Ja, het viel mij ongeveer midden in het blog ook al op dat ik verleden/tegenwoordige tijd door elkaar gebruikte. Ik heb 1 paragraaf aangepast maar dat ging ook niet heel lekker op mijn tablet. Gelaten voor wat het was.

Donderdag, dat gaat lastig worden :)
xscept schreef op maandag 19 november 2018 @ 11:29:
Fijn om te horen dat iedereen weer veilig is! Tot nu toe dan ;) Benieuwd hoe het verder gaat. Zijn we bijna bij het eind of gaat er nog wat spannends gebeuren?
Idk! Stay tuned to find out!! :)
Ghanghis schreef op maandag 19 november 2018 @ 11:32:
Dit leest toch ook gewoon veel te snel weg.

Nu ook wel heel nieuwsgierig naar de situatie met Dave. Gewijzigde admin gegevens zou betekenen dat Dave ze alsnog gegeven heeft wat ze wouden hebben.

Wat een bizarre wereld is het soms ook. Je hebt in het verleden wel eens aangegeven dat je niet alle avonturen je wederhelft deelde. Bovenstaande verhaal is wel bekend thuis ? Erg benieuwd hoe er vanuit die kant over word gedacht dat haar Chief zich in dit soort spannende avonturen begeeft.

Thnx voor het vervolg weer en zoals langzaam weer normaal word, 7 lange dagen wachten op het volgende deel.
Dank je Ghanghis. Tja, wat vrouwlief er van vindt: ignorance can be bliss ;)

Door Tweakers user Curva, dinsdag 20 november 2018 08:21

Wooow, wat een spanning. Mooi dat iedereen veilig uit het gebouw was.
De cliffhanger beloofd toch wel weer een spannend vervolg :)

Door Tweakers user Technomania, dinsdag 20 november 2018 16:20

Machtig mooi verhaal weer. Bestaat er een woord voor Talent²... Want jou blogs zijn meer dan geniaal geschreven.

Nog maar 6 dagen geduld. Dat moet lukken hoop ik.

(niet teveel in de huiskamer rondhangen, bespaard tijd. :P)

Door Tweakers user Chief, woensdag 21 november 2018 01:27

Curva schreef op dinsdag 20 november 2018 @ 08:21:
Wooow, wat een spanning. Mooi dat iedereen veilig uit het gebouw was.
De cliffhanger beloofd toch wel weer een spannend vervolg :)
Thanks Curva!
Technomania schreef op dinsdag 20 november 2018 @ 16:20:
Machtig mooi verhaal weer. Bestaat er een woord voor Talent²... Want jou blogs zijn meer dan geniaal geschreven.

Nog maar 6 dagen geduld. Dat moet lukken hoop ik.

(niet teveel in de huiskamer rondhangen, bespaard tijd. :P)
Ah, thanks G! Nog even geduld, het is al bijna maandag :)

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Via deze link kun je inloggen als je al geregistreerd bent. Indien je nog geen account hebt kun je er hier één aanmaken.