Dankbaar

Door Chief op woensdag 1 juni 2016 11:54 - Reacties (12)
Categorie: Gezin, Views: 5.005

*Vervolg van vorige post*

Blijkbaar herinnerde zij zich nog dat ze me de opdracht gegeven had om te gaan eten terwijl ze geopereerd zou worden. Ik was namelijk toch al niet moeder’s dikste en was de afgelopen dagen natuurlijk niet aangekomen. Ik zou nu moeiteloos in het bantamgewicht mogen uitkomen terwijl ik ruim 1m80 ben. Twee dagen geleden hadden we nog stiekum een leuke maaltijd gehad ook. Vrouwlief was het eten en de omgeving van het ziekenhuis beu en wilde even het ziekenhuis uit. Ik vond dat niet eens zo’n gek idee met het oog op wat er komen zou. Niet het allerslimste idee wat ik ooit heb gehad maar vergeef me. Snel zijn we in een onbewaakt moment van de afdeling gelopen en hup de taxi in. Het was gezellig die avond en het enige wat wees op haar ziekenhuis verblijf was die halve naald in haar hand waar de dagelijkse infuus doorheen liep.

Zo zag ik haar dus liggen in de IC na haar operatie. De eerste weken na de operatie stonden in het teken van fysiek herstel en na ruim twee weken mocht ze naar huis waar de echte uitdagingen begonnen: de hersenschade begon haar tol te eisen. Steeds vaker vielen dingen uit haar rechterhand en haar spraakprobleem werd langzaam groter. Dit was consistent met de schade die ze op de linkerhelft van haar hersenen had opgelopen. Binnen een maand nadat ze weer thuis was kon ze haar rechterarm niet meer gebruiken en haar spraakgebrek had het dieptepunt bereikt. Ze is van origine rechtshandig dus je kan je voorstellen dat ze ontzettend veel opnieuw moest leren. Dingen die voor ons alledaags zijn. Probeer maar eens veters te strikken met 1 hand. Leren schrijven met je linkerhand terwijl je rechtshandig bent. Dingen die je normaal zonder nadenken doet kost je ineens zoveel meer moeite.

De emotionele schade was vele malen groter. Toch al niet overlopend van zelfvertrouwen verdween haar zelfrespect in een hoog tempo. Ze heeft zich terug moeten trekken van de Masters studie aan een universiteit in Hong Kong aangezien ze daar helemaal geen faciliteiten hadden voor gehandicapten. Meer tijd voor het schrijven van een essay bijvoorbeeld was ondenkbaar. Dat was een enorme klap voor haar en emotioneel gezien het absolute dieptepunt. Maar ze was sterk. Enorm sterk. Haar moeizame kindertijd hadden niet alleen littekens bij haar achtergelaten maar ook een overlevingsdrang die zijn gelijke niet kent. Ik weet niet hoe ze het deed maar ze schraapte zichzelf bij elkaar en leerde zichzelf stukje bij beetje om te gaan met haar handicap.

Binnen een jaar na het incident zijn we weer terug gegaan naar het kikkerlandje met hulp van mijn werkgever. Ze wilde weer graag studeren en je kan zeggen van Nederland wat je wilt, er wordt rekening gehouden met alles en iedereen. Zo ook in het onderwijs waar ze dankbaar gebruik van maakte nadat ze zich aangemeldt had als Master studente voor het laatste jaar. Dat was natuurlijk niet genoeg uitdaging en prompt werd ze zwanger. Tjah, ongeluk zit in een klein hoekje ;). Zo heeft ze hoogzwanger haar laatste tentamen gemaakt. Terwijl ze maar net paste in het collegebankje zat ik buiten te wachten, voor het geval jr besloot eerder ter wereld te komen dan gepland. Dat gebeurde niet maar dat tentamen en haar Master papiertje heeft ze gehaald en die diploma prokt op onze slaapkamer.

Dit was zo’n 4 jaar geleden en ik ben dankbaar. Dankbaar voor wie ze is en dankbaar dat ze mij heeft gekozen. Dankbaar dat we een gezonde zoon hebben en dat ze zich volledig opoffert voor ons. Dankbaar dat ze niet teveel aan de toekomst denkt, een toekomst die door haar ziekte wellicht nog verder zal veranderen. Dankbaar dat ze mij telloze levenslessen heeft geleerd zonder het zelf door te hebben en mij een beter mens heeft gemaakt. Dankbaar dat ze er nog is, hoe lang of kort dit ook nog moge zijn. Ik kan niets meer doen aan het verleden en ik weet niet wat morgen gaat gebeuren. Ik ben dus dankbaar voor vandaag.Iedere dag weer.

Volgende: Een appel valt niet ver van de boom 06-'16 Een appel valt niet ver van de boom
Volgende: Wat eten we vandaag 05-'16 Wat eten we vandaag

Reacties




Door Tweakers user Xessive, woensdag 1 juni 2016 16:12

Ben er gewoon stil van!


Door Tweakers user Saffie_time, donderdag 2 juni 2016 07:41

Wederom een heel mooi stuk om te lezen Chief!

Door Tweakers user stin00, donderdag 2 juni 2016 12:06

Prachtige blog, krijg er waterige ogen van en dat overkomt me nooit.

Door Tweakers user Chief, donderdag 2 juni 2016 14:24

Dank jullie voor de mooie woorden!

Door Tweakers user thetrueman2, donderdag 2 juni 2016 15:53

Mooie post, fijn om te lezen!


Door Tweakers user Thedr, donderdag 2 juni 2016 17:00

Mooi, vooral ook omdat je dit met ons wilt delen :)

Door Tweakers user Chief, vrijdag 3 juni 2016 08:11

Jullie bedankt voor de mooie woorden :) Delen op internet is relatief makkelijk aangezien het beste wel op anonieme basis kan


Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Via deze link kun je inloggen als je al geregistreerd bent. Indien je nog geen account hebt kun je er hier één aanmaken.